Als ik kon kiezen…

Ik ben opgevoed met het idee dat ‘een keuze beter is dan geen keuze’, werk voor 95% saaie pap is en 5% krenten en zekerheid zit in een vaste aanstelling, huwelijk en verzekeringen. Toen er in 5 havo uit de zoveelste beroepskeuzetest kwam dat ik alles leuk vond en alles ook wel zou kunnen gaan doen, moest ik dus kiezen. Dat werd een verstandshuwelijk met de HEAO, wat 99% saaie pap is, en een bruisend studentenleven in Enschede (1% hele dikke vette krenten) Het woord jobhoppen dateert uit het jaar 2000 en ik heb er geheel tegen het voorbeeld van mijn vader in (hij heeft menig lustrum gevierd bij zijn werkgever) vrolijk aan mee gedaan. Het moment dat je ‘werkervaring’ op je CV meer dan 2 pagina’s gaat tellen en je oude loonstroken nodig hebt om te zien wanneer je ergens kwam en ging is het moment dat je niet meer kan ontkennen dat je ‘het nog niet gevonden hebt’. Uiteindelijk kwam de ommezwaai van Sales naar Hulpverlening en van vast contract naar ZZP’er zijn als een ware verlossing en zat ik eindelijk op mijn plek. Halleluja. In mijn werk merk ik dat veel jonge mensen, leeftijd 28-40, zich met moeite een weg vinden in een oerwoud van regeltjes en overtuigingen. Deels meegenomen uit hun gezin van herkomst en deels zelf verzonnen onder druk van de maatschappij. Braaf lopen ze de eerste jaren het ‘zo hoort het’ pad op om vervolgens rond hun dertigste een mega verkeersplein tegen te komen met een ontelbaar aantal afslagen. Ineens doemt het vage gevoel op dat ze misschien liever een andere kant op...read more

Kerstpakket

Ragout (of iets dat daar op lijkt), ragoutbakjes (die na 2 jaar nog in je kast liggen), kreeftensoep (zouuuuuutttttt), gouden kaarsen (die zoveel rook produceren dat de rookmelder afgaat), chocolade kerstengeltjes (hap slik weg), kerstbomenpasta (zijn de kinderen blij mee), decemberthee (een en al aroma), servetjes (die afgeven), wijn (om het konijn in te stoven), 1 handdoek (met firma logo), zeepjes (bestaan die nog), nootjes (altijd goed), gerookte zalm (van 2 kg jammie), spelletje (te spelen met meerdere mensen, die bestaan nog), twee kerstballen (in een kleur die je nergens kan kopen) en heel veel houtwol of ander kruimelspul om de enorme doos mee op te leuken. IK MIS EEN KERSTPAKKET!!!!!!   Normaliter ben ik niet zo dramatisch of melancholiek (Hans protesteert zachtjes op de achtergrond nu) maar dit jaar over viel het me ineens. Volgens mijn nichtje heeft alles een aanleiding en dus lag ik ’s avonds nog te piekeren over wat me ineens zo naar een stomme doos vol troep deed verlangen. Het antwoord vond ik niet in enige vorm van zelfmedelijden maar juist in een heel positief gevoel. Tijdens een business bootcamp van Open Circles ( nooit van gehoord? Google maar eens. Of nog beter, ga er eens heen. Lachen!) jaren geleden leerde ik het verschil tussen het hebben van een hobby en het hebben van een bedrijf. Ik was al jaren in de veronderstelling dat ik een ‘zaak’ had, maar die middag besefte ik dat ik nog een lange weg te gaan had. Een hobby is een tijdverdrijf waar geld IN gaat. Een bedrijf is een tijdverdrijf waar geld UIT komt *slik*. Het feit dat...read more

Balans

‘Bij jou kan ik helemaal mezelf zijn”. Dat klinkt als een geweldig compliment (en zo is het ook bedoeld) echter Hans weet ondertussen wat dat inhoudt als ik mezelf ben. Het betekent dat ik binnenshuis zijn veel te grote jogging broeken draag (het liefst ook zijn favo Superdry hoodie), flip als hij, na het bijknippen van zijn baard, de haartjes niet opzuigt, het liefst schoonmaak met wegwerpdoekjes, altijd als eerste wil douchen, nooit mijn mountainbike schoonmaak na gebruik, en het luik dichtdoe als hij op zolder Trance draait. Maar ook dat hij een extern geheugen heeft dat nooit vastloopt, hij nooit hoeft te zorgen voor kadootjes voor vrienden of familie, zijn brood altijd gesmeerd wordt, ik het liefst met hem naar feestjes ga, hem niet vraag na te denken over de inrichting van ons huis, en ik hem ruimhartig laat meegenieten van alle emoties die ik voel.   Het laatste deel van de reeks van vier blogs over de fases van ontwikkeling die je als mens doormaakt gaat over ‘balans’ of beter gezegd ‘zelfstandigheid’. Nadat je als mens ervaart wat veiligheid is, je zelfvertrouwen is gegroeid, anderen hebt leren vertrouwen, is er als het ware een stevige fundering gelegd. Op die basis kan je de contouren van jezelf neerzetten en krijg je antwoord op de vraag ‘wie ben ik?’ Je geeft grenzen aan, kan trots ervaren, bent veerkrachtig en sociaal vaardig. Je kan naar jezelf en naar de ander toe bewegen. Met die eigen vulling ga je vriendschappen aan en leert delen met de ander. Met een open houding naar de ander toe ontmoet je elkaar in een gedeelde...read more

Relatie

‘Kan je intiem zijn met jezelf?’ Ik zet deze vraag alvast in de week bij je en ik hoop dat je twee dingen tegelijk kan, namelijk verder lezen en hier alvast over nadenken. Na twee jaar bloed, zweet en tranen was onze klas behoorlijk afgeslankt en van de 42 startende studenten waren er nog ongeveer 22 over. Ik grap wel eens dat een studie haptotherapie vooral een lange dure therapie voor jezelf is. In elke scherts zit een kern van waarheid ;) Hoe dan ook, 22 overlevenden die op een mooie dag, terwijl de konijntjes zich vrolijk voortplantten op het grasveld voor ons leslokaal, bevraagd werden op het thema ‘intimiteit’. Nu moet je weten dat deze opleiding heel erg op het ervaren gericht is. Dus wat doe je als je antwoord wil krijgen op deze vraag? Juist, oefenen ;) We hebben onze hersens laten kraken en alle zintuigen ingezet bij het krijgen van een antwoord op deze vraag en kwamen na een ochtend praten en beleven tot de conclusie dat je niet intiem kan zijn met jezelf. Voor je fantasie op hol slaat, het in de praktijk ervaren van intimiteit gebeurt met je kleren aan zonder elkaar aan te raken en gaat vooral over afstand en nabijheid.   Het derde deel van de reeks van vier blogs over de fases van ontwikkeling die je als mens doormaakt gaat over ‘relaties’. Met het gaan ervaren van een veilige eigen ruimte (blog over ‘ruimte’), ervaar je als het ware vrijheid en leer je anderen vertrouwen. In vrijheid heen en weer kunnen bewegen (blog over ‘beweging’) maakt dat je ontdekt wie je...read more

Beweging

Een mooie dag ergens in de herfst. Ik moet een jaar of 3 geweest zijn denk ik. Mijn grote zus was in September weer naar school gegaan en ik moest het doen met de zandbak buiten en speeltjes binnen want ik mocht nog niet mee. Dit tot mijn grote verdriet want ik ben altijd leergierig geweest en ergens bekroop mij het gevoel dat ik iets heel leuks miste. Dit verlangen werd die dag zo groot dat ik besloot het erop te wagen. Je begrijpt het al. Moeder hysterisch, in rep en roer, schreeuwend door de buurt, help kind weg. Ze schijnt elke struik binnenste buiten gekeerd te hebben maar Loesje was onvindbaar. In paniek liep ze langs de doorgaande weg en sprak een voorbijganger aan. “ Heeft u ook een klein meisje gezien met een witte wollen muts en rood jasje ? “ De man in kwestie twijfelde hoe hij moest antwoorden. Hij zei “ ik heb geen meisje gezien dat voldoet aan die omschrijving, maar wel een jongetje” ;) Dit was mijn eerste herinnering aan het ontdekken van de wereld en mijn positie daarin. Een andere Loesje zegt het op een kaart heel simpel “wees jezelf er zijn al zoveel anderen” maar ik merk dat veel mensen struikelen over het eerste gedeelte van die zin. Jezelf zijn, weten wie je bent, of mooi gezegd je eigenheid ontwikkelen. Waar in het vorige blog over veiligheid vooral vertrouwen centraal staat, gaat het in de volgende ‘fase’ met name over bewegen. Door te ontdekken wat er buiten je veilige ruimte nog meer bestaat, krijg je een gevoel voor je eigen plek...read more

Ruimte

Als je het niet aan kan om weer iets over katten te lezen, mag je het intro overslaan en bij de tweede alinea beginnen ;) Ik had ooit een poes genaamd Poppy. Het was de liefste poes die ik ooit gehad heb. Ze werd geboren in een asiel en mocht toen met mij mee naar huis. Een grote, tot woonhuis omgebouwde schuur met 5 hectare land in the middle of nowhere. Een kattenwalhalla waar ze elke dag op een ander plekje kon schijten en verse muisjes geen zondagstreat waren. Anyway omdat Poppy vrij toegang had tot mijn slaapverdieping en me daar al menig nacht bezig had gehouden met haar gespeel en kattenkwaad zocht ik naar een andere oplossing om haar ‘s nachts te laten slapen. Ik ben een beetje gevoelig als het gaat om slaap namelijk (Hans zegt dat ik gevoelig ben. (full stop) Het enige afgesloten vertrek in mijn schuur wat het halletje van 90×90 cm en de douche maar dat leek me niet slim omdat de kans bestond dat de douchebak zou gebruiken als…. Het werd dus het halletje. Een kattenbak met daarop een kiwi doos en dat was haar slaapplekje ‘s nachts. Je zou denken dat ik haar daar met geen verse vis toe kon verleiden daar te gaan liggen, maar daar heb je het mis. Elke avond stond ze op als ik zei ‘ kom Poppy we gaan naar bed’ om vervolgens het halletje in te huppelen en in haar kiwi doos te gaan liggen. Dat was haar veilige ruimte. (Iedereen kan weer aanhaken, het verhaal van Poppy de poes is ten einde ;) )...read more