Kerstpakket

management-kerstcadeauRagout (of iets dat daar op lijkt), ragoutbakjes (die na 2 jaar nog in je kast liggen), kreeftensoep (zouuuuuutttttt), gouden kaarsen (die zoveel rook produceren dat de rookmelder afgaat), chocolade kerstengeltjes (hap slik weg), kerstbomenpasta (zijn de kinderen blij mee), decemberthee (een en al aroma), servetjes (die afgeven), wijn (om het konijn in te stoven), 1 handdoek (met firma logo), zeepjes (bestaan die nog), nootjes (altijd goed), gerookte zalm (van 2 kg jammie), spelletje (te spelen met meerdere mensen, die bestaan nog), twee kerstballen (in een kleur die je nergens kan kopen) en heel veel houtwol of ander kruimelspul om de enorme doos mee op te leuken. IK MIS EEN KERSTPAKKET!!!!!!

 

Normaliter ben ik niet zo dramatisch of melancholiek (Hans protesteert zachtjes op de achtergrond nu) maar dit jaar over viel het me ineens. Volgens mijn nichtje heeft alles een aanleiding en dus lag ik ’s avonds nog te piekeren over wat me ineens zo naar een stomme doos vol troep deed verlangen. Het antwoord vond ik niet in enige vorm van zelfmedelijden maar juist in een heel positief gevoel.

Tijdens een business bootcamp van Open Circles ( nooit van gehoord? Google maar eens. Of nog beter, ga er eens heen. Lachen!) jaren geleden leerde ik het verschil tussen het hebben van een hobby en het hebben van een bedrijf. Ik was al jaren in de veronderstelling dat ik een ‘zaak’ had, maar die middag besefte ik dat ik nog een lange weg te gaan had. Een hobby is een tijdverdrijf waar geld IN gaat. Een bedrijf is een tijdverdrijf waar geld UIT komt *slik*. Het feit dat ik nog nooit inkomstenbelasting heb moeten betalen, had me natuurlijk al iets moeten zeggen, maar dat kwartje viel nog niet. Tot deze week.

Ik heb hard gewerkt dit jaar. Voornamelijk aan mezelf. Aangemoedigd door een dierbare vriend ben ik gestopt met graven in mezelf en gaan doen in plaats van denken. Dit samen met een zelfbedachte ‘omdenker’ (‘ik moet niet meer gaan bezuinigen, ik moet meer gaan verdienen’) heeft me de ruimte gegeven om te ondernemen, te netwerken, op kansen af te stappen, en een positief signaal aan de kosmos af te geven ( ik ben van het soort dat denkt dat als je iets hardop zegt, de kosmos je hoort en je kansen geeft om te leren wat je moet leren). Klanten stroomden toe, de praktijk raakte voller en voller, een bekende gaf me het laatste duwtje om te gaan bloggen, en ik pakte de kans om in de prachtige ruimte van Pink Lotus te mogen werken in Eindhoven op Strijp S.

Nu de beweging naar mezelf toe meer in balans is met de beweging naar anderen toe (zie blog over ‘beweging’) merk ik dat ik meer energie heb en genuanceerder naar situaties kijk. Ik heb meer mijn eigen stijl van begeleiden gevonden en durf die ook neer te zetten. Dat leidde er begin dit jaar al toe dat ik het lidmaatschap van de verplichte beroepsvereniging heb opgezegd. Ik kan me niet meer vinden in de richting die de alternatieve geneeswijze  wordt opgeduwd, de teruglopende vergoeding voor klanten, de belachelijke investeringen die ik moet doen in scholing en de toenemende macht van de zorgverzekering. Gevolg is echter dat ik niet meer declarabel ben. Hoe dat gaat lopen weet ik nog niet en ik zou liegen als ik zei dat ik niet met gepaste ‘angst’ januari in ga. Echter ook die beslissing geeft me de ruimte om het precies te doen zoals ik het wil. It feels soooooo good J

Tijdens een heel mooi gesprek met een ondernemer die vroeg of ik zijn team wilde coachen was ik me ineens bewust van mezelf . Hoe ik daar zat, het gesprek liep, het gevoel van zelfverzekerd zijn, vragen stellen die er toe doen, zijn reactie daarop etc. Ik liep op wolkjes het gebouw uit en voelde me een echte ondernemer, de eigenaar van mijn eigen bedrijf. Hoe cool is dat? En ineens was het er. Het verlangen naar een kerstpakket. Een verwacht en voorspelbaar (meestal nutteloos) cadeau van je werkgever dat je krijgt als bedankje voor je inzet van het afgelopen jaar. Is het dan misschien toch een beetje zelfmedelijden? Nee,  ik ben gewoon heel blij dat ik me voor het eerst weer ‘werkende’ voel dit jaar?