Beweging

WSphoto-1420708392410-3c593b80d416Een mooie dag ergens in de herfst. Ik moet een jaar of 3 geweest zijn denk ik. Mijn grote zus was in September weer naar school gegaan en ik moest het doen met de zandbak buiten en speeltjes binnen want ik mocht nog niet mee. Dit tot mijn grote verdriet want ik ben altijd leergierig geweest en ergens bekroop mij het gevoel dat ik iets heel leuks miste. Dit verlangen werd die dag zo groot dat ik besloot het erop te wagen. Je begrijpt het al. Moeder hysterisch, in rep en roer, schreeuwend door de buurt, help kind weg. Ze schijnt elke struik binnenste buiten gekeerd te hebben maar Loesje was onvindbaar. In paniek liep ze langs de doorgaande weg en sprak een voorbijganger aan. “ Heeft u ook een klein meisje gezien met een witte wollen muts en rood jasje ? “ De man in kwestie twijfelde hoe hij moest antwoorden. Hij zei “ ik heb geen meisje gezien dat voldoet aan die omschrijving, maar wel een jongetje” ;) Dit was mijn eerste herinnering aan het ontdekken van de wereld en mijn positie daarin.

Een andere Loesje zegt het op een kaart heel simpel “wees jezelf er zijn al zoveel anderen” maar ik merk dat veel mensen struikelen over het eerste gedeelte van die zin. Jezelf zijn, weten wie je bent, of mooi gezegd je eigenheid ontwikkelen. Waar in het vorige blog over veiligheid vooral vertrouwen centraal staat, gaat het in de volgende ‘fase’ met name over bewegen. Door te ontdekken wat er buiten je veilige ruimte nog meer bestaat, krijg je een gevoel voor je eigen plek in die wereld. Leer je bepalen waar je wel en niet wilt zijn, wat wel en niet goed voelt, wat je wel en niet lekker vindt, waar je voor staat en wie je bent. Kortgezegd, door te bewegen leer je keuzes maken.

Met betrekking tot het vermogen om te bewegen zijn er verschillende invalshoeken. Problemen levert het namelijk op als je heel veel beweging maakt in een te kleine ruimte. Stel je ben een ondernemend kind maar er mag van huis uit niets. Je beweegt dan veel in een kleine ruimte. Andersom kan ook. De wereld ligt aan je voeten maar je komt er maar niet toe in beweging te komen. Grote ruimte, kleine beweging. Daarnaast heb je nog het onderscheid tussen vooral naar buiten toe bewegen, naar de ander toe of met name naar binnen bewegen, naar jezelf toe. Ben jij altijd de eerste in het contact die een bruggetje slaat, graag onderzoekt en ergens (op iemand) op af gaat? Dan beweeg je voornamelijk naar buiten toe. Naar binnen bewegen is het tegenovergestelde, namelijk reflecteren, verwerken, dingen een plekje geven maar ook het toetsen van gebeurtenissen. En als laatste kan het naar buiten bewegen, naar anderen toe nog verdeeld worden in zelf bewegen, of bewogen worden. Oftewel voel je zelf een actie op borrelen en stap je er op af, of ontstaat je beweging meer als reactie op anderen en wordt je bewogen. Al deze aspecten worden meegenomen als je meer wilt weten over je eigen patronen in het geval je vast loopt in je leven of ergens problemen ervaart.

Wat ik veel zie in de praktijk is dat daar waar iemand vooral bewogen wordt, maar het niet zelf inzet, de meeste strubbelingen ontstaan op het gebied van eigenheid. Immers als je niet voelt dat je zelf ergens op af wilt gaan, maar je het maar doet omdat de omgeving je daartoe aanspoort je ook niet echt kan ervaren wat die eigen wens, of wil is. Je bent dan meer aan het pleasen dan dat je stil staat bij je eigen behoefte. (Uit) Jezelf in beweging komen is dus een belangrijk aspect. Om dat te kunnen doen, is het fijn als je stil staat bij wat iets met je doet, hoe iets voelt. Op die manier kan je indrukken verwerken, reflecteren hoe iets of iemand binnen komt en bepalen wat je daarna zelf wilt. Naar binnen bewegen in plaats van alleen maar ergens op af gaan, altijd maar actie, vooruit willen en ‘gas willen geven’ Ik zeg altijd “stilstaan is bewegen naar binnen” (goed gejat van een zeer gewaardeerde collega/ docent)

Ontdekken wie je bent zit hem dus in het in balans brengen van al deze soorten bewegen. Als het evenwicht zoek is, kan het bijna altijd hersteld worden. We gaan samen op zoek naar welke beweging er te veel is en welke te weinig, en ook waarom een van beide groter is dan de ander. Opvoeding levert vaak al veel antwoorden op. Als ik naar mezelf kijk, ben ik opgevoed met hele duidelijke regels die weinig ruimte lieten om buiten de lijntjes te kleuren, daarnaast lag de focus op het weten en niet op het voelen. De actie die ik wilde ondernemen moest wel eerst geanalyseerd worden en de voor en tegens benoemd. De spontaniteit was er dan wel van af maar het heeft me wel geleerd goed na te denken ;) Ook later opgedane ervaring buiten het gezin van herkomst kan bepalend zijn in hoe je eigenheid vorm krijgt. In al je enthousiasme ergens op af stappen en dan een flinke deksel op je neus krijgen, leert je soms in 1 klap af ooit nog zo’n beweging te maken. En andersom natuurlijk ook. Aanmoediging om eens iets te gaan ontdekken en dan een positieve ervaring opdoen maakt je vrijer. Door weer de ontbrekende of te kleine beweging te oefenen en aandacht te geven, en je aan te moedigen een beetje je comfort zone te treden, breng je de boel weer in balans en sta je als mens sterker in je eigen leven.

Ruimte (veiligheid) en beweging (eigenheid) zijn met elkaar verbonden, namelijk om het ene te kunnen doen (bewegen) heb je het andere nodig (ruimte). Alleen op een veilige fundering kan je een mooi huis bouwen. Die tijd die je aan jezelf besteed om stil te staan bij je eigen gevoelens, bewegingen, redenen etc. noem ik gezond egoïsme. We leren vaak dat het niet goed is egoïstisch te zijn, dat we altijd maar aan anderen moeten denken en dat je altijd maar open en klaar moet staan voor jan en alleman. Vergeet echter niet dat als we die beweging laten overheersen we jaknikkers kunnen worden die heerlijk meegaand zijn maar ook onherkenbaar als het gaat om wie we echt zijn.